สาระความรู้

ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า

23Views

ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน
เพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท
เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึกหัดง่ายๆ แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด
เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมา แล้วใส่ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม
“พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?” เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโทแต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน “เต็มแล้ว…”
เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ และหยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเทกรวดเม็ดเล็กๆจานวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆกรวดเลื่อน ไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก เขาหันไปถามนักศึกษาอีก

“เหยือกเต็มหรือยัง?”
นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบว่า “เต็มแล้ว…”
เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมาและเททรายจานวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก เม็ดทรายไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย เขาเทจนทรายหมดถุง และเขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก
เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง “เหยือกเต็มหรือยัง?”
เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากันปรึกษากันอยู่นาน หลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆ เงยๆ
มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน จวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที
หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน เดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น
“คราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์”
“แน่ใจนะ”
“แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ”
คราวนี้เขาหยิบน้าเปล่าออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอ และไม่นานน้าก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด
ทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ๆ ไง” เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น
“พวกคุณคิดว่าเรื่องนี้บอกอะไรแก่เราบ้าง” นักศึกษาปริญญาโททั้งห้องนิ่งเงียบ
“ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้ เรากาลังพูดถึงลำดับความสำคัญก่อนหลังของงานในชีวิตของเรา
เหยือกใบนี้ก็เหมือนชีวิตคนเราลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสาคัญที่สุดในชีวิต คือ เรื่องที่เกี่ยวกับการความสุขพื้นฐานของชีวิตเราเช่น การศึกษาเล่าเรียน การทางานการพักผ่อน การออกกาลังกาย สุขภาพ การดูแลพ่อแม่ของเรา ครอบครัว คู่ชีวิต ลูก เพื่อนสนิท เพื่อนร่วมงาน สังคมประเทศชาติที่เราอยู่ สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริงจังสูญเสียไปไม่ได้
เม็ดกรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น ความมั่นคง ฐานะการเงิน บ้าน รถยนต์ ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของเรา
ทรายก็คือเรื่องอื่นๆ ที่เหลือ เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เราอยากทาหรือจาเป็นต้องทาในบางครั้ง แต่เรามักจะหมกมุ่นและเสียเงินเสียเวลาจำนวนมากอยู่กับ เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ เช่นงานอดิเรก ดูหนังฟังเพลง งานเลี้ยงพบปะเพื่อนฝูง การดูรายการทีวีจนไม่ได้หลับนอนพักผ่อน การ

สนใจซื้อสิ่งของที่เราอยากได้ตลอดเวลาเช่น ซีดีเพลงหรือภาพยนตร์ กระเป๋า เสื้อผ้า การไปกินร้านอาหารที่อร่อยๆ
เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ อยู่ตลอดเวลา ชีวิตเต็มแล้ว… เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน”

ชีวิตของคนเราทุกคน ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สาหรับเรื่องสำคัญกว่า เพราะฉะนั้นความสุขจึงเป็นสิ่งที่เราต้องเติมก่อนสิ่งอื่นใดทุกๆวันเราต้องให้ความสนใจกับเรื่องที่ทาให้ตัวเรา ครอบครัว คนรอบข้าง มีความสุข ใช้ชีวิตเล่นกับลูกๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย พาคู่ชีวิตกับลูกไปพักผ่อนในวันหยุด พากันออกกาลังกาย เล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมง เพื่อสุขภาพและความสัมพันธ์ที่ดีในชีวิต พาพ่อแม่ไปเที่ยวพักผ่อนหรือทานข้าว โทรศัพท์หาเพื่อนบ้างให้รู้ว่าเรายังคิดถึงและเป็นห่วงเราต้องดูแลเรื่องที่สาคัญที่สุดจริงๆ ดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด หลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามาสนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆ ตัวเรา

นักศึกษาคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม
“แล้วน้าที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับ หมายถึงอะไร?”
เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า “การที่ใส่น้าลงไปเพราะอยากให้เห็นว่า ไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใด ในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้นคุณยังมีที่ว่างสาหรับการแบ่งปันน้าใจให้กันเสมอ และน้าใจเหล่านี้นี่แหละที่จะทาให้สังคมของเราสงบเย็นและเป็นสุข…”แล้วเหยือกของคุณล่ะเต็มหรือยัง