ความรัก

คบกันแล้ว “อึดอัดใจ” นั่นไม่ได้เรียกว่าความรัก

443Views

คบกันแล้ว “อึดอัดใจ” นั่นไม่ได้เรียกว่าความรัก

เมื่อไหร่ที่คุณรักคุณอยากครอบครอง แต่เป็นไปไม่ได้

เมื่อคุณต้องการครอบครอง และ แสดงความเป็นเจ้าของ

มันคือการทำให้อีกฝ่ายอึดอัด และ ไม่สบายใจ

เรื่องของความรัก ไม่มีคำตอบที่ชัดเจน หรือ วิธีที่แน่นอน

เพราะ.. ความรักมีหลายรูปแบบ แต่ละคนมีพื้นฐานชีวิตไม่เหมือนกัน

เมื่อมาคบกัน ก็ทำให้ความรักของแต่ละคู่ไม่เหมือนกัน

เมื่อเรารักใครสักคนแล้วย่อมอยากจะเป็นเจ้าของความรักนั่นกันทุกคน

แต่จะมีสักกี่คนละ ที่จะได้ครอบครองมันไว้ได้…

เพราะ ความรักเหมือนกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ

ไม่มีอะไรแน่นอนกับมัน เอาอะไรจากมันไม่ได้เลย

เพราะ รักคือความเร้าร้อน ที่พร้อมจะแผดเผา

เพราะรักคือความหนาวเหน้บที่เย็นเยือกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ

แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่พร้อมจะลองดู

บางคนแสวงหาความรักมากมาย ใช้หัวใจฟุ่มเฟือย

เพื่อตามหารักแท้ แต่ยากที่จะครอบครอง

เพราะบางครั้งอาจจะเป็นรักต้องห้าม

ระหว่างพี่น้อง ระหว่างคำว่าเพื่อนสนิท

ระหว่างคำว่าคนที่มีเจ้าของแล้ว

หรือ ระหว่างคำว่า ไม่เหมาะสม มันยากที่คุณจะดูแลมันตลอดเวลา

เมื่อไหร่ที่คุณรักคุณอยากครอบครอง

แต่เป็นไปไม่ได้ก็คิดเสียเถิดว่า ยังดีกว่าไม่ได้รัก

ความรักต้องการให้คนที่เรารักมีความสุขมากที่สุดเท่านั้น

ก็เพียงพอสำหรับคำว่ารักแท้ที่มาพร้อมกับการรอคอย

ที่ไม่รู้ว่าขอบเขตความสิ้นสุดของการรอรอที่จะเป็นเจ้าของนั่นคือเมื่อไหร่

บางคนที่ต้องพรากจากคนรักด้วยสังขาร

ก็หวังลมๆแล้งๆ ว่าเค้าจะกลับมาในสักวัน

เค้ายังอยู่กับเราเสมอ บางคนพรากด้วยคำว่าหน้าที่

ก็รอไปจนกว่าหน้าที่จะหมดลง

บางคนพรากด้วยความไม่เหมาะสม

ก็พยายามที่จะถีบตัวเองขึ้นไปให้เหมาะสมกัน

แต่บางคนพรากด้วยความไม่เข้าใจ

ทั้งที่ยังรักมากมาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ด้วยความไม่เข้าใจว่า เขายังรักเรารึป่าว

หรือรักคนที่มีเจ้าของแล้วรักกันมากมายแต่อีกฝ่ายมีห่วง(ลูก)

คุณจะเห็นแก่ใครระหว่างความรักของคุณเอง

หรือว่าเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์ที่ต้องมารับรู้

เมื่อคุณรอคอยความรักที่ไม่อาจจะเป็นเจ้าของได้

คุณอาจจะต้องพลาดความรักแท้จากใครคนอื่นๆไป

คุณปิดใจตนเองเพราะอยากเป็นเจ้าของ

คุณทำแบบนั่นแล้วจะมีอะไรเกิดขึ้น

คนที่รักกัน

ต้องการจะรักษาความรักให้ยั่งยืน

ก็ต้องอาศัยความไม่ประมาท

คือระวังอยู่เสมอ ไม่ทำสิ่งใด

พูดสิ่งใดให้อีกฝ่ายหนึ่งน้อยใจ

เสียใจ ช้ำใจ เป็นต้น

อย่านึกว่าเขารักเราแล้วทำอะไรก็ได้

ความอดทนของคนมีขอบเขต

เมื่อเขาน้อยใจและช้ำใจบ่อยเข้า

มันสะสมมากเข้าอาจระเบิดออกมา

สักวันหนึ่งต้องแตกกัน

เพราะฉะนั้นคนที่รักกันก็อย่าประมาท

ต้องถนอมน้ำใจกันไว้

ดีกว่าปล่อยให้แตกร้าวแล้วค่อยประสานกัน

รอยร้าวนั้นเมื่อหลายรอยเข้า

ก็ประสานให้สนิทได้ยากหรืออาจไม่ได้เลย

แล้วจะเสียใจ

พร้อมกับที่ได้เสียคนดีไปเสียแล้ว

แต่ถ้าคนไม่ดีก็ไม่ต้องรักษาให้เสียเวลา

แม้จะเคยรักกันเมื่อเห็นว่าไม่ดี

อยู่กันต่อไปก็มีแต่ความเสื่อม

แยกกันเสียดีกว่า

เพราะคนบางคนสันดานหนามาก

ขูดขัดเกลาเท่าไรก็ไม่สะดุ้งสะเทือน

 

เครดิตจาก : baanmaha , ท่านอาจารย์วศิน อินทสระ